Kitty Oonk

Moshe Feldenkrais

Dr. Moshe Feldenkrais (1904-1984) emigreerde op jonge leeftijd vanuit Rusland naar het toenmalige Palestina. In de jaren ’30 van de vorige eeuw studeerde en werkte hij in Parijs. Hij voltooide daar zijn ingenieursstudie machinebouw en elektrotechniek, en promoveerde in de toegepaste fysica aan de Sorbonne.

In deze Europese periode raakte hij geïnteresseerd in judo en was een van de eerste Europeanen die de zwarte band behaalden. Ook speelde hij voetbal. Daarbij liep hij een ernstige blessure op. Om een riskante operatie te ontlopen, richtte hij zijn aandacht op het menselijke bewegingsapparaat. Hij ging ervan uit dat iets in zijn bewegingen deze blessure had veroorzaakt. Hij onderzocht de principes van het bewegingsapparaat door in kaart te brengen wat er precies gebeurt wanneer een mens slechts een hele kleine beweging maakt. Door dit onderzoek verbeterde Feldenkrais zijn kinesthetische waarneming. Hij onderzocht de invloed van de zwaartekracht op het menselijk bewegen; hij onderzocht wat de invloed is van bijvoorbeeld familiestructuren, omgeving, afkomst en scholing op de ontwikkeling. Daarnaast observeerde hij de bewegingsontwikkeling van baby’s en kinderen.

De conclusies die hij kon trekken uit dit onderzoek vormden de basis voor zijn behandelmethode, de Feldenkrais-methode.

Hij maakte talloze lessen die gebaseerd zijn op die bewegingsontwikkeling van baby’s. In die lessen onderzoek je, geheel op eigen tempo en wijze,
je spieren, botten en het zenuwstelsel via het aandachtig maken van kleine bewegingen. Door die aandacht word je je bewuster van het functioneren van je bewegingsapparaat.

Moshe Feldenkrais ontwikkelde zowel groepslessen als individuele lessen.


Methode

Moshe Feldenkrais ging uit van het menselijk potentieel; denken, handelen en bewegen van de mens komt overeen met zijn wensen en behoeften.

Het beeld wat de mens heeft van zichzelf, is gevormd door zijn bewegen, voelen, denken en gewaarworden, en ieder van ons heeft daarin zijn eigen unieke geschiedenis.

Moshe Feldenkrais beïnvloedt dat zelfbeeld via de bewegingen, omdat bewegingen direct waarneembaar zijn. Via bewust - met aandacht - bewegen kun je kleine verschillen gaan waarnemen en kiezen voor waar
het makkelijker en efficiënter kan.

Hij ging ervan uit dat wanneer je iets verandert in de bewegingen,
het denken en voelen ook verandert, waardoor het handelen van
de mens verandert.

Wie de Feldenkrais methode beoefent, ondergaat een leerproces.
Het accent van de methode ligt op het unieke vermogen van het
menselijk zenuwstelsel tot leren, van het maken van nieuwe
connecties en ontdekkingen.

Dit proces zien we heel duidelijk bij de ontwikkeling van baby’s en kinderen. Zij leren spelenderwijs, door vallen en opstaan. Ze ontdekken en onderzoeken nieuwe bewegingsmogelijkheden en doen zo nieuwe ervaringen op.

De Feldenkrais-methode zoekt de pijngrens en de weerstand niet op.
‘No pain more gain’ was zijn motto. Het leerproces verloopt gemakkelijker wanneer er minder weerstand is om te leren.

We bewegen allemaal, we lopen, bukken, reiken, rennen, zitten, staan op. Allemaal dagelijkse bewegingen die we de hele dag door doen. Maar hoe
we de bewegingen maken, daar staan we lang niet altijd bij stil.

Tenzij er iets aan de hand is, dan moeten we er wel aandacht aan geven.

We hebben daar niet meer bij stil gestaan sinds onze vroegste jeugd, en we bewegen nu met dat wat we toen hebben geleerd. Maar wat als we destijds een ontwikkelingsfase hebben overgeslagen? Veel mensen ervaren ongemak in het bewegen en hebben daar last van en weten simpelweg niet hoe het ook anders kan. Het kan dus zomaar zijn dat we iets doen, wat eigenlijk helemaal niet zo prettig is als we er bewust naar gaan kijken. De Feldenkrais methode staat hier bij stil en vergroot daarmee de bewegingsvrijheid.

“If you know what you do, you can do what you want.”

Zie voor meer informatie:
www.feldenkrais.nl